Perscitaten
‘Deze hecht geconstrueerde roman stelt indringende vragen over collectieve en individuele schuld en verantwoordelijkheid, over de last van het verleden en de dreiging van de toekomst.’ Trouw

‘Sterk Zuid-Afrikaans debuut over de nawerking van de Apartheid.’ Trouw

‘Een traumatisch daderverhaal, geplukt uit de zittingen van de Waarheidscommissie.’ de Volkskrant***

‘Een mooi boek dat de Apartheid eens weergeeft vanuit een blank perspectief.’ Fok!

‘Dit debuut laat op een aangrijpende manier zien dat er meer dan één weergave van de waarheid is.’ Die Burger

‘In de rij van indrukwekkende debuten van dit jaar, komt deze roman beslist op de eerste plaats.’ Boeke-Insig

‘Een meeslepende roman met een overtuigende plot.’ Beeld

‘Een ongelooflijk sterk debuut.’ Rapport

‘Intelligent geschreven met medelevend begrip van het nieuwe en het oude Zuid-Afrika.’ Huisgenoot

Leestips
'Nasleep is weer een allemachtig fijn boek.' lezer Barbara Kuiper

'Eindelijk las ik dan een door jou vertaald boek! Ik vond het een mooi en spannend boek, en goed vertaald: ik had niet het idee dat ik een vertaling zat te lezen, en dat is natuurlijk een compliment voor de vertaler!' Clev'ere lezer Ruud Abma

Sunday Independent on August 26, 2007.
Sons atoning for the sins of the fathers
NO MAN’S LAND by Carel van der Merwe
Review: Michiel Heyns

'One does not expect a novel to encompass all points of view, and the point of view here is firmly that of a particular generation of white South Africans. Yet Van der Merwe does transcend these self-imposed limits by enacting, through Paul du Toit, a process of discovery, a recognition that what he saw as legitimate self-defence was blinkered self-interest, blinding him to the claims of others he shares a country with. And if the novel is acerbic about "our president, who believes in AIDS fairytales he finds on the Internet", it is no less scathing about the complacent relics of the old order, gathering in pious pomp for the funeral of Paul's politician father: "…the old Pretoria elite: former senior civil servants, politicians, academics, businessmen, all securely in retirement now, beneficiaries of the high tide of Afrikanerdom. And their upright wives …"

No Man's Land [Nasleep] is an indictment of one generation by another: "His generation," Paul reflects, "the generation that had listened and believed, had been cut adrift and left to atone for the sins of their fathers."

Of course, one may want to ask whether young white South Africans were really so helplessly committed to the lies of their elders: how come André and his fellow 'subversives' in the ECC had listened but not believed? Also, Paul seems to feel remorse only about the botched bombing: was the real crime not the betrayal of the fellow students who trusted him? But this is a novel, not a discussion paper, and it is to its credit that it generates more questions than it attempts to answer.'

> Vorige
> Wees Clev'er en schrijf een recensie